Twee weken waren we op reis in Zuid-Frankrijk. Ruim voldoende tijd om vanalles te bezoeken en te beleven. Maar vooral ook om wat uit te rusten. De eerste drie dagen stond er dan ook niets anders op het programma dan rusten, genieten en wandelen in de omgeving – ook al bleken we na 3 dagen dan al wel meer dan 30km gestapt te hebben.
Tijdens onze allereerste wandeling kregen we al meteen het gezelschap van een hond die veel weg had van een flink uit de kluiten gewassen Jack Russell (zie foto). Het beestje was super aardig en stond erop om ons de omgeving te laten zien. En dus wandelde het beestje 3km met ons mee.
In het begin was het erg leuk, maar na een tijdje begonnen we ons toch zorgen te maken. We naderden immers het dorpscentrum en meer en meer auto’s passeerden ons. Simba was aan de lijn, maar Bobby liep gewoon waar en hoe hij het wilde: links, rechts, in het midden, rechtvooruit, dwars over de baan, met of zonder kijken oversteken,…
Toen we uiteindelijk aan een grote baan kwamen waar het verkeer voorbij raasde wisten we echt niet wat doen. Terugwandelen was geen optie want we moesten nog inkopen doen aan de andere kant van de baan. De hond los laten meelopen durfden we niet.
De oplossing?
We zijn gewoon gestopt met wandelen op 100m van de baan. We bleven er wel een kwartier op ons luie gat zitten en probeerden hierbij Bobby zoveel mogelijk te negeren. Uiteindelijk werd hij het beu en ging hij terug naar huis.
Wij konden de baan veilig oversteken en onze weg zoeken naar de enige winkel in het dorp. Daar aangekomen ontdekten we dat we ons zakje tomaten, flessen water, fles wijn en fles limonade in een onhandige doos moesten terugdragen. Een rugzak waren we vergeten en zakjes hadden ze niet in de winkel.
3,5 km bergop met een doos in handen. Het was toch niet mijn idee van uitrusten die eerste dag. 
Xixarro
Zuid Frankrijk, da’s lang geleden voor mij…