Veele jaeren geleden werd in onzen contreien eenen schrikkeleycken onrecht gedaen aen eenen vrouwmensch. Haeren naam waere Beatrijs en zij waere onder eenen slechte gesternte geboren. Al van in haar eerste levensdaegen zat het haer niet mee: haer moeder stierf in het kraembed en haar vaeder, waerleyck eenen dronkenlap, verstond nietsch van den kunst van het opvoeden. Zo gaf hij haer enkel kattenmelck tot zij oud genoeg was om voor haer eenzelf te zorgen.
Ontgriefd van eenige menseleycke liefde groeide Beatrijs op als eenen koud mensch. Zij zocht nooit contact met andere menschen en probeerde ze zelfs te meyden. In die daegen waere dat eenen verdachten houding en naermate de jaeren verstreken gingen de menschen haer beschouwen als eenen heks.
Op eenen dag waeren de menschen ervan overtuigd dat zij den oorzaek waere van eenen katastrofe die het dorp getroffen had. Den brozen ridder was den eenigen versandigen mensch die het voor haer durfde opnemen.
“Maer nee gij bende bijgelovigen. Uwen oogscht is niet misluckt door haeren schuld, maer het waeren jullie zelve. Jullie zijn vergeten uw offers te brengen voor den Heiligen Martinus!”
Den bevolcking stond op het punt den brozen ridder te gaan geloven toen Beatrijs wat verder op eenen heuveltop verscheen. De nog niet helemael overtuigde bevolcking geraekte in eenen panieck en probeerde zich uit den voeten te maecken. De koene, doch brozen ridder probeerde de bevolcking nog tot rede te brengen maar schoof uit in eenen modderplas en brack zijnen kleinen teen, zijnen ringvinger, twee ribben, drie ruggenwervels en ook zijnen neck.
Den bijgelovigen bevolcking zag dit als het werk van Beatrijs en waeren nu gans overtuigd dat zij eenen heks waere. Zij namen haar te graezen en onderwierpen haar aen eenen noodlottigen heksentest: eenen molensteen werd haer om den halsch gedaen en zij wierpen haer in eenen waterplas. Beatrijs verdronk ende verzoop nadat ze nog eenen keer boven waeter was geraeckt om de menschen te vervloecken.
En zo komt het dat den onschuldige, maar koude vrouwe Beatrijs na haeren dood veranderde in eenen ijskoniging die elk jaer omstreeks haar dood in november met koude ende gure winden komt zorgen voor kille huizen en soms zelfs voor vriezende ijstemperaturen.
Xixarro

amaai…
zijnen kleynen teene gebrooken?
Dat moet peyn ende zeer gedaen hebben…
Nogal eenen geluck dat zijnen nek ook onmiddellijck gebroken een was. De pijn zou ondraeglijck geweest zijn.
zeg praat eens abn ik versta er geen jota van xix
Dat is geen dialect, dat is oud-nederlands (allé, toch doen alsof dat het dat is)