Van den draeck en den brozen ridder

Den brozen ridder wist het al meteen toen hij zijnen oogen oopende ende wakker werd. Wis ende waerachtig, er was hier iets niet een pluis. Eenen addergebroed had een mistige sluier over den weereld gehangen. Het was ijzig koud ende de vogels waeren niet te horen. Hoewel de blaederen van den bomen reeds aen het verdorren waren, ritselden zij niet in den wind om de eenvoudige reden dat er geenen wind was.

Beducht voor enigen onheil speurde den brozen ridder in het rond, maer zijn oogen konden niets ontwaeren dan eenen grijzen sluier die bij elke stap voor zijn voeten week, maer hem even schnel weer achter hem een insloot. Eenen klammen gevoel overspoelde den brozen ridder en dus greep hij zoals eenen volleerden kruisvaerder zijnen goeiendag vast. Wee den schavuit die het waegen zou hem te benaederen voor eenen onwettigen overval.

Plots hoorde den brozen ridder eenen diepen zucht en sterkte den mistige nevel zich nog verder. Het was dan ook geenen verrassing dat onzen koenen held onverhoeds ende onverwacht op eenen draeck botste. Den draeck met zijnen dikke schubben had het gelukkig niet gevoeld waerdoor den brozen ridder niet opgepeuzeld ende verslonden werd.

Den draeck van zijnen kant deed wat hij al den helen ochtend deed: diep zuchten. En bij iederen zucht kwam er eenen grijzen draeckenwalm uit zijnen muil die den broze ridder meteen herkende als de mistige nevel die gans het land in eenen grijze sluier onderdompelde. Maer net als den brozen ridder aen den draeck wilde vraegen waerom hij zo een diep een zuchtte, liet den draeck eenen geweldige draeckenscheet. Den brozen ridder verschoot zich letter-lijk eenen ongeluck omdat hij zich misstapte, struickelde en zijnen hoofd te pletter sloeg op eenen gevaarlijcke steen die daer gevaerlijck in den weg lag te liggen.

En zo komt het dat den mensch op sommige daegen wackker wordt in eenen grijzen sluier zonder dat wij er iets aen kunnen doen. Den nevel verdwijnt wanneer de wind kome of wanneer den draek stoppe met zuchten. Maar waerom den draek zo een zucht, dat weet geen mensch.

Xixarro