De cd van de week is deze keer een klassieker van formaat. In zowat alle album-aller-tijden-lijstjes staat deze helemaal bovenaan:
Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band
The Beatles
1967
Ook de toch wel niet zo alledaagse hoes van de cd (toen nog plaat) is al meerdere keren in de prijzen gevallen.
Wat het beluisteren van deze plaat deze week weer zo leuk maakte, waren de muzikale weetjes die mijn collega me weer bijbracht. Zo was dit het eerste album dat de kevers uitbrachten sinds ze gestopt waren met touren.
Heb je daar al van gehoord? Een groep die geen optredens meer geeft en toch nog platen uitbrengt? The Beatles deden het. Ze waren zo populair dat de hele Beatlemania gewoon te gevaarlijk voor ze werd. Al die opdringere fans, die hysterische schoolmeisjes, het werd gewoon teveel. Vooral als ze niet alleen sexy lingerie naar het podium smeten, maar ook bevroren biefstuk.
Dus, The Beatles traden niet meer op en namen hun tijd om te genieten van hun geld en nog meer van hun druggebruik. En dat hoor je precies ook wel in die plaat. Hoe kom je er anders toe om “Within you without you” op je album te zetten?
Voor wie er niet meteen iets kan bijvoorstellen. Mijnheer Harrison had in die tijd een fasinatie gekregen voor Indische muziek en was zelfs sitar beginnen leren spelen. Hij kreeg zijn makkers zover om een nummer met alleen maar sitar en andere Indische instrumenten op de plaat te mogen zetten. Niet wat je zou verwachten, maar ik kan me voorstellen dat de andere Beatles het een geweldig nummer vonden om onder invloed naar te luisteren.
Maar de lichtjes geniale Britten lieten ook zien dat ze echt wel talent hadden. Experimentele geluiden, nieuwe arrangementen en al wat een muzikant cool vindt, zij begonnen ermee. En met verve.
Hier de tracklist:
1. Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band
2. With a Little Help from My Friends
3. Lucy in the Sky with Diamonds
4. Getting Better
5. Fixing a Hole
6. She’s Leaving Home
7. Being for the Benefit of Mr. Kite!
8. Within You Without You
9. When I’m Sixty-Four
10. Lovely Rita
11. Good Morning Good Morning
12. Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band
13. A Day in the Life
Niet-kenners (zoals mij) herkennen uiteraard tracks nummer 2 & 3
Lucy in the Sky werd trouwens door vele mensen gezien als een verwijzing naar LSD, iets waar de jongens niet vies van waren in die dagen. Maar de officiële verklaring is dat de titel ‘gewoon’ de titel is van een tekening die Lennon junior (Julian) ooit eens op school maakte – zie afbeelding.
En dan nu eindelijk ook eens een fragment:
Uiteraard gaat het hier niet om de videoclip van het nummer, dat werd toen nog niet gedaan. Een filmliefhebber heeft er beelden van een ook al klassieker uit de filmgeschiedenis onder gezet. Respect en bank vooruit voor wie ook weet om welke film het hier gaat.
Ik heb het nummer niet zomaar gekozen. Tegenwoordig is het ‘in’ om als bekende groep ook eens classic te gaan, maar The Beatles waren die groepen allemaal voor. Ze vroegen een half symfonisch orkest om in avondkledij naar de studio te komen. Daar aangekomen zagen ze de veelkleurige boys rode neuzen en feesthoedjes uitdelen. Cultuurshock alom! In die tijd waren orkesten écht nog serieus.
Komt er dan nog eens bij dat dat orkest eigenlijk maar voor een zot idee werd gevraag: speel op uw eigen instrument alle noten van laag naar hoog. En die kakofonie, die hoor je twee keer in dit nummer. Geweldige vondst! Helemaal op het eind hoor je trouwens vijf(!) vleugelpiano’s tegelijk.
En wanneer die uitgestorven zijn, is er nog een verrassing voor de honden. John Lennon vond immers dat honden ook hun plezier mochten hebben aan de plaat. Dus, op het einde blaast hij op een hondenfluitje. Wij horen het nauwelijks, maar honden…
En écht helemaal op het laatst, maar helaas niet in deze video, eindigt de plaat met een onverstaanbaar stukje tekst. Vermits dit het laatste nummer is op de plaat, blijft de naald van de speler altijd dit laatste stukje herhalen. Een mantra. En wat voor één, als je de tekst achterstevoren speelt hoor je: Superman is gonna fuck you nasty.
Die Beatles toch!
Xixarro

Inderdaad, ze zijn schitterend…
En slaagden er toch telkens weer in te verrassen!
{heb even goede raad van iemand in acht genomen en een link naar jou geplaatst
}
Ik denk dat die plaat toen inderdaad wel een verrassing van formaat moet geweest zijn.
PS: Ik heb je ook toegevoegd.
Tip voor de fans: BBC Radio 2 heeft enkele bekende groepen* liedjes van deze plaat opnieuw laten opnemen. Je kan de video’s en foto’s hier bekijken: http://www.bbc.co.uk/radio2/events/60sseason/documentaries/sgtpeppers_video.shtml
* Bryan Adams, Kaiser Chiefs, Magic Numbers, Travis, Stereophonics, …