Al weken zaten wij in de keuken met een druppelende kraan. Hoe goed je de kraan ook toedeed, er bleef altijd maar een druppel uitkomen. En dan nog één en dan nog één en dan…
In het begin viel het nog mee, maar ik kreeg de laatste tijd toch de indruk dat het erger werd. Minstens 3 liter water per dag zo kwijtspelen is niet niks.
Maar ik zag er tegenop. De vorige keer dat ik een kraan wilde vervangen (in de badkamer) kreeg ik de hoofdkraan niet helemaal toegedraaid. Die kraan alleen al willen toedraaien is geen pretje. We moeten er een luik naar onze kruipkelder voor openzetten en vermits we daar zelf zo weinig komen is die ruimte inmiddels al lang overgenomen door meerpotige wezens allerhande.
Dát samen met de wetenschap dat de hoofdkraan niet helemaal toe kan, waardoor er water uit de leiding zou blijven komen tijdens de werken, zorgde voor enig uitstel. Om afstel te vermijden heb ik me er vandaag aangezet.
Eerst de keukenkast onder de lavabo leeg gemaakt en daarna de omliggende buurt ook vrij gemaakt (want ik verwachtte een fontein tijdens de werken). De kruipkelder in en de kraan toegedraaid. Helemaal. Het ging vanzelf. Watskeburt? Geen idee. Maar ik was er in elk geval erg blij om.
De oude kraan eraf krijgen bleek zelfs nog moeilijker dan de nieuwe kraan zonder handleiding weer aan te sluiten. Ik heb me in alle mogelijke bochten mogen wringen met een pijnlijke rug als gevolg. Maar het is gelukt. Hoera!
En dat terwijl mijn buurman al aan het lachen was toen hij hoorde van mijn plannen. Hij stond al op punt de brandweer te bellen om te komen pompen.
Pfuh! Blijkbaar ben ik dan toch niet de onhandige stadsmens die hij dacht dat ik was.
Xixarro
*staande ovatie voor mijn broertje*
Ik ben een beetje verbaasd dat je voor een druppende kraan meteen de hele boel vervangt. Meestal is het probleem met een nieuw leertje (joint) te verhelpen en dat is zo eenvoudig, dat zelfs ik het kan.
> smiling cobra
Dat zou inderdaad een optie zijn geweest als het binnenwerk van kraan niet helemaal stuk gekalkt was. Dat kon ik natuurlijk niet langs de buitenkant zien, maar de buitenkant die niet meer proper te krijgen was liet al zoiets vermoeden (het is een oud huis).
Bovendien heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om er een ander soort kraan op te zetten. Zo’n keukenkraan met een uitrekbare sproeier, handig om potten uit te spoelen.
Xix,
I feel you.
Het is toch eigenlijk godgeklaagd, he. Ik ben zo ook één van die kerels die alles eindeloos kan uitstellen. Elk excuus is goed. Maar dan ook echt élk excuus… Als je dan na een periode van categoriek negeren er dan toch aanvliegt, mag je er wel zeker van zijn dat er iets mis loopt. Mits de nodige godslastering en woede richting het voorwerp in kwestie, komt het uiteindelijk meestal wel goed.
Het grappige is dan dat ik daar zo kan staan kijken op mijn project, vervuld van mannelijke trots, met rede fier op wat ik verwezenlijkt heb. Om één of andere reden is al het geklungel slechts nog een vage herinnering op dat moment… Ne mens is toch iets raar.
In ieder geval nen dikke proficiat met uw nieuwe keukenslangkraanapparaat. Ik ben er zeker van dat potten spoelen vanaf nu een nieuwe dimensie zal krijgen :d
Taco
Inderdaad, dát is het gevoel!
Proficiat Xix!
En Taco, dat geklungel wegfilteren heet positief denken en daar is niks mis mee.
ha! ik heb weer lekker genoten van het stukje en de reacties!!
ik heb nog nooit van m’n leven een kraan hoeven vervangen en eerlijk gezegd.. hoop ik dat dat met enige mannelijke medewerking ook zo blijft.
> David
you da man!
> Hes
mijn vriendin heeft die doelstelling ook en tot hiertoe lukt het haar aardig