Je kan op zoveel manieren op je leven terug kijken dat het de moeite waard is om dat ook af en toe eens te doen. Aanschouw dus hier de geboorte van een nieuwe reeks "Mijn leven in…" Vandaag: rages. Dingen die even in zijn, maar op dat moment zo groots lijken dat iedereen er aan meedoet.
Mijn ouders hebben me goed opgevoed – of kreeg ik gewoon nooit wat ik wilde? In elk geval de meeste rages zijn gewoon aan mij voorbij gegaan: de skoubidou, de veel te grote Swatchhorloges, de rubikub, BMXen… Gelukkig ben ik dankzij het volgende lijste toch normaal gebleven
Knikkeren: bijna heel de lagere school lang was het van dat: knikkeren. Zoveel mogelijk knikkeres winnen en zo weinig mogelijk verliezen. We speelden het op school, thuis en op straat. Ik had er een hele waston vol van. Mijn duim staat nu nog steeds scheef van al die misplaatste effecten die je er op kon geven. Knikkeren was hot! Spijtig dat het zo goed als verdwenen is. Het was nog plezanter dan kattekekus (ook populair in de lagere school). Dat waren de tijden.
New Beat smileys: 
en 
zijn geen internet-uitvindingen. Op het einde van de lagere school waren daar plots de Confetti's, The Torpedos en nog van al die gekke groepen met hun gekke new beat. We waren gek van de muziek, maar nog gekker van de smileys. OVERAL tekenden we ze; op het bord, op de banken, in al onze boeken, op al onze tekeningen voor mama, op het behangpapier in onze kamer,… overal! Tot we er kramp van kregen in ons hand. En toen tekenden we verder met ons ander hand. Wat een tijd.
Jojo's
Eigelijk waren ze er al heel de tijd, maar plots (ik zat net in het middelbaar) werden ze super populair. Je kreeg ze overal bij; bij 6 flessen cola, bij het wasproduct, bij de ontbijtgranen, zelfs bij de aankoop van een andere jojo. Het was net of er was een epedemie uitgebroken. Helaas kon je met die gratis brol niets, maar dan ook niets doen. Die kleine plastic dingen raakten steeds in de knoop en je was dan uren bezig om die te ontwarren. The real thing kostte geld, veel geld. Maar het was het waard. Omhoog, omlaag, vooruit, achteruit, draaiend,… je kon er van alles. Zelfs de sigaretten grassprietjes uit een ander zijn mond stoten. Of zijn tanden. Dat was pas een leuke tijd.
mIRC in de stadsbib
Ongeveer halverwege het middelbaar (dus rond 1993) leerde ik het internet kennen. Niemand had dat toen thuis, iedereen printte toen nog op printpapier met gaatjes langs de zijkant en de modernste games konden op zo'n grote floppydisk. Internet hadden ze in de bibliotheek, niet bij ons in Aartselaar uiteraard, maar in Antwerpen. In de grote stadsbibliotheek. Daar stonden een paar computers met internetverbinding. Na een busrit van 30minuten kon ik me daar inschrijven op de wachtlijst. Om de tijd te doden lazen we dan maar wat boeken.
Als het dan toch eindelijk aan mij was deed ik wat alle anderen deden… chatten op mIRC. Praten met sexy meisjes op exotische plaatsen tot je merkt dat het eigelijk gewoon je buurman is. Wat een tijd was dat zeg, heerlijk!
Inline skaten
Inline skaten was alleen voor stoere jongens die geen pijn voelden als ze vielen. Voor lefgozers die zonder verpinken salto's deden op rampen. Voor macho's met tatoo's. En ook wel een beetje voor mij. Ik vond het (samen met zowat half Vlaanderen in die tijd) geweldig. Skaten langs het kanaal, hockey op wieltjes, de rampen, het streetten. Eigelijk kon ik er wel wat van, maar nooit genoeg. En zo heb ik mijn knie in de prak geskate. Goeie tijd.
Rages, ze zullen blijven komen gaan. En achteraf gaan we ze ook altijd belachelijk vinden.
Maar wat een tijden brengen ze met zich mee. *zucht*
Xixarro
Ik denk dat ik 4 van de 5 rages actief heb meegemaakt, zeker mIRC in de bib
Inline Skaten deed mij echter niets, zat toen nog te veel in de bib 
Voor de new beat smillies: ge vergeet de echte rage, allez bij ons was da toch zo’n vreselijke rage => de smilly badges. Die ronde badges met en veiligheidsspeld vastgeknoopt aan t-shirt, aan de boekentas. Ik had ze overal. Het was zo’n beetje de voorloper van de kipling-gorilla, alleen beter dan
Het knikkeren heb ik volop meegemaakt. Ik heb er zelfs mijn eerste kapitalistische ervaring gevoeld. Ik was zo goe in da spel dat andere mensen knikkers van mij moesten lenen om verder te kunnen spelen. Knikker op krediet
En intrest da ze betaald hebben. Ik vind nu nog altijd zakken vol knikkers op onze zolder.
Het inline skaten is mij echter voorbij gegaan. Ik was eerder een skateboard generatie en windsurfen. Skaten, da was voor de woossies. De echte mannen die stonden op een bord, op de weg of op het water.
mIRC, het zegt mij iets (het jonge alternatief voor msn
)maar de internetbibtijd heb ik wel volop meegemaakt. Ik kom uit een tijd waarin het internet al doorgedrongen was tot de lokala bibliotheken. Ik moest mij dus niet meer begeven naar een grootstad. In het lokale dilbeek ging ik wekelijks surfen op het net tegen de schamele prijs/half uur.
Ik was er nogal vroeg bij met de computer. Laten we vooral de tijden niet vergeten waarbij we een audiocasette in de computer moesten insteken met het programme word (of zoiets) erop. Het bandje werd letterlijk afgespeeld en af en toe moest je even terug spoelen omdat het programma niet goed geladen was.
Waar is de tijd van toen, de tijd dat computerspelletjes slechts enkele tientallen kb groot waren ipv van enkele gigabytes. De tijd waarin men onbezorgd kon rebeleren zonder een extremist te zijn. De tijd waarin vooral onze eerste liefdes hebben ervaren. Op 10 jarige leeftijd een totaal onebekend meiseje op je zien af komen met de vraag of je met haar wil zijn. Jij zegt uiteraard ja en voila ge had een relatie, zij was weer weg naar vriendinnen om het heuglijke nieuws te verspreiden. Zo simpel was het level toen, zucht….
God ja, die badges! Ze waren er in zowat alle fluo kleuren. Maar de gele waren naruurlijk de echtste
Herinner je ook die pin-rage enkele jaren later nog? Plots kreeg je die ook bij zowat alle producten in de winkel. Punten sparen of streepjescodes bijhouden. Man, daar was ik bijna aan verslaafd. Ik had er echt super coole. Misschien heb ik er nog wel ergens. Maar waar?
yup yup zoals het ketchupke hé
Hum…
Geknikkerd heb ik bij momenten wel, maar geen smiley’s, geen badges, geen pins. Nooit aan inline skaten gedaan. Nooit met jojo’s bezig geweest. En mIRC in de stadsbib… ik denk dat dit de eerste keer is dat ik er van hoor…
Waar is mijn jeugd naartoe?
Gij zat waarschijnlijk in de turnzaal de flick flack te oefenen of zo
komaan ik ben van dezelfde leeftijd, hebt gij niks van dit alles meegemaakt?
Ik ben zelfs nog meegegaan met de rollerskate rage in Aalst, een ronde piste met een bar in het midden en dan maar op uw gat gaan
Toen ik echt nog heel klein was had ik wel rolschaatskes waarmee ik dan in de straat bij ons thuis een beetje ging rollen. Telt dat ook?
Nee. Rolschaatsen was een rage eind jaren ‘70 en begin ‘80
Zo oud ben je niet
wow dan voel ik me oud want keb nog volop meegedaan aan de rolskates rage